Klasyczne systemy OCR (Optical Character Recognition) rozpoznają znaki na obrazie i zamieniają je na tekst edytowalny, bez rozumienia znaczenia poszczególnych fragmentów treści. Sprawdzają się dobrze przy digitalizacji dokumentów o jednorodnej strukturze.
Systemy ekstrakcji danych opartej o uczenie maszynowe idą krok dalej — potrafią zidentyfikować konkretne pola (np. numer faktury, kwotę, datę) niezależnie od układu graficznego dokumentu, co jest szczególnie przydatne przy dokumentach napływających od wielu różnych dostawców.
Klasyczny OCR wystarcza przy digitalizacji archiwów i dokumentów o ustandaryzowanym formacie. Ekstrakcja danych oparta o ML jest zasadna tam, gdzie dokumenty napływają w zróżnicowanych formatach i wymagają automatycznego przypisania wartości do konkretnych pól.
Nie — ekstrakcja danych oparta o ML zazwyczaj korzysta z warstwy OCR jako pierwszego etapu przetwarzania, a następnie nakłada na wynik dodatkową warstwę analizy kontekstowej.
Systemy ekstrakcji danych oparte o modele uczenia maszynowego zazwyczaj wymagają większych zasobów obliczeniowych niż klasyczne rozwiązania OCR.